Showing posts with label agile. Show all posts
Showing posts with label agile. Show all posts

Monday, December 16, 2013

What does Agile mean to you?

Not so long time a go, I was on the conference about Agile (AgileByExample - great conference by the way) and one of the sponsors has a win-tablet contest. To win brand new Nexus you had to post on their facebook wall answer for a question:
What does Agile mean to you?
I posted 2 answers but the contest was setup and someone else won my Nexus (just kidding of course). Conference was over but the question was coming back, ringing in my head. What the hell is Agile ? Is it methodology (ugly word), nickname for Scrum, XP or maybe just a buzzword? Other questions emerged: Who could be agile? Developer? Analyst? CEO? Housewife? My confusion was rising… I knew that I had to start from the beginning. What is called Agile by most of the people? For sure one of those:
  • TDD
  • Scrum
  • Kanban

What are the similarities?

TDD gives me flexibility to change my code anytime and I know that it will work as I'm expecting. Scrum (same as Kanban) helps me to deal with changing (or just discovered) customer's requirements. Main difference between agile approach and its opposite: waterfall (or simply planned end-to-end process) is ability to handle change. So simply agile means being adaptive.
Adaptation is very important thing, in fact it's a matter of live or dead.
It is not the strongest of the species that survives, nor the most intelligent that survives. It is the one that is the most adaptable to change. Charls Darvin
So if you don't want to end up like mammoth or dinosaurs, be adaptive! I think that the reason why nowadays start-ups and small innovative companies are so successful. They are adaptive!

You don't want to end up like mammoth

Adaptive: another buzzword?

But not to get from one buzzword to another, what is my definition of being adaptive. I believe that there is a philosophy behind it. I come to terms with fact that I'm not able to plan and control everything (believe me, that it took me a while). Maybe for some of you it's obvious, but I'm programmer. When I write println("hello world"), the text is printed out. Moreover in the real world I am expected to make promises and fulfill them (those are named estimates, plans, sprint backlogs etc). So sometimes I may have illusion that I'm in control. That means that: I may think long enough and come up with solution or plan that will work! And will always work… cause it's smart and made well.

Wanna play?

And here comes Agile…

There is no a such thing as perfect plan, solution or even estimate. Some things are better than the other, but usually you don't know how good they are until you try. The solution is to start with something small, try it out and then change. Repeat that cycle forever (I call it: try-change cycle). There is always temptation to spend more time on planning and invent a perfect solution. But in my opinion it's better to spend that time on trying out. The other problem is that, in big organizations to change something you must have well-documented-bullet-proof plan and blessings from the CEO or managers. That's the reason why such organizations are almost incapable to change. So if you are working in such organization remember: it's much better to change one team (call it pilot project) immediately than spend a year to make a plan that will change organization. If your team will be successful it would be much easier to spread the change. On the other hand, if your first solution will fail you may easily change it (remember, be adaptive!).

She is definitely Agile!

Agile is direction not destination

Bottom line is, be adaptive, prefer try-change cycle over thinking on master plan. Always start with something small, try it out (as it is) and then if it doesn't work well enough, change it. Remember! You are never there, something that may work today but tomorrow world will change. You should never-ever end try-change cycle. That's my definition of agile and anyone could be agile: student, developer, programer, CEO, housewife, literally anybody. I tried to be agile in my personal life and no surprise here, it works!

Are we there yet ?

Beware

Beware you will meet salesmen that will tell you that there is a magic pill called Scrum or whatever. You just buy it or make a certificate and you are agile! Just like that! If you believe them, it means that you are not agile enough. I don't say that making certificates or training doesn't make sense, just remember that those are just tools to become agile, not the agile itself.

Beware agile certificates!

Disclaimer

Everything you just read it's my personal option. I'm not considering myself as agile guru or coach. I just think that I understood what agile means to me and I want to share this though with you. Thanks for reading that, if you disagree or have some more insights about agile just leave a comment or drop an email.

Photos

Photos on CC license taken from Flickr:
Mammoth, Squirrel, Landscape, Beware sing

Tuesday, October 15, 2013

How to make workshop conference ? - Warsjawa 2013

If you wonder "How to make workshop conference ?", you know that's could be extremely difficult. There are hundreds of attendees and workshops are usually quite small (at most 30 people). Programming workshops usually needs infrastructure as access to internet, large display, microphone speakers. So you need about 20 rooms with equipment and lot's of organizers to solve "bugs" when they show up. You know Murphy's Law, and you know that "bugs" will appear shortly after conference will start. It sounds like a head ache, doesn't it ? But If you want to know how to do it, and how to turn that conference in success, ask Warsjawa organizers. They have the magic formula. Warsjawa 2013 was spectacular success. Every thing went really smooth!
Creative attendees that was something we were counting on
This year I had a great opportunity to be on the other side (together with Jan Zborowski and Pawel Stawicki). I was trainer on "One day with challenging client" training. That's training made by SoftwareMill which main goal was to create similar to real-life case and get attendees involved. On that case we show up traps that team members could be caught. Many of those traps are not the traps set up by "evil client" but by the team itself.  On the other hand we demonstrate good practices that make communication with client more efficient. We teach attendees a bunch of simple guidelines that could improve their relations with customer and increase project success rate.
Q&A session
Attendees were really great, all tree teams managed to deliver working solution. On Q&A session we had a great opportunity to talk about everyday problems. I hope that this training will help them in their every day work. It's not a silver bullet but some technics should be useful (I was attendee at this training once and I use them often :-) ) Big thanks to one of the organizers , Adam Chudzik was helping us during the training, his was very eager to help and we really appreciate that.

My, speaking with passion
After finishing my workshop I was really tired but event though I took usability training workshop with Mateusz Kaczmarek and Michał Trzaskowski. Workshop was fine and that was nice trip out of my comfort zone. I learned a bit about usability testing. It was nice introduction to the Human-Computer Interaction course that I just started on Coursera.

Having beer with another Łukasz
The conference after party was at "Mam ochotę". I met a lot of Java/Scala geeks there and had a change to talk a bit about Scalar. Scalar is our new baby (SoftwareMill's), it's one-day fee Scala conference, that will take place in Warsaw at 05.04.2014. That was a great day but very exhausting.

PS 1. If you enjoy idea of "One day with challenging client", we (SoftwareMill) may run it at your company or conference.

PS 2. Next chance to attend to that training is on AgileByExample 2013 (on this friday)

PS 3. All photos were made by organizers, used by permission. To see Warsjawa 2013 gallery click here 


Thursday, October 3, 2013

Code Review is not about...


In SML we do code reviews. We do them on daily basis. Actually the point that we are now is a result of long journey that we made. We try different strategies and tools until we went to the place that we are now (but it doesn't mean that we are going to end up here).
During this journey we found many risks and traps that are waiting for a newcomer. That's what this post is all about, traps & misconceptions on code review.



Code control: many organizations uses CR for controlling codebase. Most of them are using pre-commit strategy. In many cases its because those projects are open-source with hundred of commiters. In real life this is quite rare scenario, so if you hired someone it means that you trust him enough to let him commit code to repository. I know that in some organizations there will be temptation to make procedure that will force developers to "review" and "approve" every commit, but it will not guarantee the quality. Moreover people will soon treat code review as "stupid" corporate procedure and will try to hack-it (such changing password every month e.g. people are using passwords like: mypass1, mypass2 etc.).



Hall of blame: Don't user CR for finding scape goats or guilty ones. Let's assume that there was a failure and you found a person who "reviewed" the "bad code" and blame him for not pointing it out. I will cause that development in your company will drastically slow down. People will be pointing out every semicolon not at the right place, because they will be afraid of being scape goat. Your team members will start feeling unconfident and the lack of trust.


"Code" of duty: Don't push on your developers to much. If you force them to make review every day for an hour, soon they will hate it and treat as unfunny duty. Code review is about learning, praising others and giving feedback so it's very social activity. CR could be fun, don't spoil it.




I'm not my code: If your code was reviewed by someone and he left some comment (sometimes even not too nice), don't get angry. He isn't saying that you are a poor developer. That wasn't his intention nor code review is about that. All he did, was criticizing some piece of code (not the author). Code review is all about code, not about you. Don't treat code review tool as forum with "trolls" and people fighting each other. When you will be writing comments try not to be rude or too strict. Try to imagine that your are on the other side reading it.

To sum it up, there is plenty of ways to make code review wrong. Those 4 are the one that I experienced or anticipated, so beware. I promise to write post about "what code review is about".

If you wan't to try out code review tool (fruit of our experience & practices) visit codebrag.com

Used photos:
1. "The Puppet Master" by Henk
2. "ready for duty" by Leonard John Matthews
3. "Polar wolf's argument" by Tambako the Jaguar

Monday, September 19, 2011

Agile By Example - relacja

W dniach 15-16.09.2011 dzięki mojemu pracodawcy (firmie 7N) miałem okazję uczestniczyć w konferencji AgileByExample. Konferencja odbyła się w Warszawie w Centralnym Basenie Artystycznym. Samo miejsce było dość egzotyczne, gdyż z reguły konferencje na których bywałem odbywały się na uczelniach czy w kinach, ale bez wątpienia była to pierwsza konferencja w basenie. Sam lokal jest dość ciekawy, a dzięki samemu basenowi i faktowi iż kolejne rzędy były położone coraz wyżej widoczność była naprawdę dobra. W CBA nad nagłośnieniem czuwała lokalna ekipa i była to jedna z najlepiej nagłośnionych konferencji na jakiej byłem.



Konferencja ABE trwała 2 dni i podczas niej mogliśmy posłuchać wielu ciekawych prezentacji ułożonych w jedną ścieżkę. Ciekawostką było wprowadzenie sesji Q&A po blokach 2-3 prezentacji, gdzie na każde pytanie mógł odpowiedzieć więcej niż jeden prelegent. Jak dla mnie to rozwiązanie w pełni się sprawdziło, choć niektórzy z prelegentów próbowali wyłamać się z formuły. Prezentacje które wbudziły moje największe zainteresowanie to:
  • Jutta Eckstein - Applying Agile Development Practices in Distributed Teams 
  • Inbar Oren - How to Lose a Team in 10 Days
  • Marcin Czenko - Don't Start with Kanban
  • Alexandru Bolboaca - TDD - Let's Have a Real Conversation
Fajnie było posłuchać wrażeń weteranów i porównać swoje wyobrażenia o Agile, SCRUM i TDD z doświadczeniami ludzi, którzy wdrożyli te metodyki w wielu firmach i projektach. Jak widać ciężko znaleźć organizację, gdzie wszystko było by zaimplementowane perfekcyjnie. Cieszy fakt, że większość zaleceń i praktyk Agile da się wprowadzić w życie nawet w dużych projektach. Kluczem do wszystkiego okazuje się jak zwykle dojrzałość organizacji i kadry kierowniczej (czego dowodził Boris Gloger).

Bałem się, że na ABE spotkam przede wszystkim fanatyków próbujących sprzedać Agile jako lek na całe zło tego świata i miło się zaskoczyłem, gdyż takich ludzi było bardzo niewielu. Zdecydowana większość uczestników to doświadczeni praktycy, a zarazem pragmatycy, którzy w ruchu Agile widzą przede wszystkim wartość jaką wnosi on do organizacji ich pracy oraz jego wpływ na jakość produktów. Jednocześnie wszyscy żyją w tej samej rzeczywistości pełnej tych okropnych klientów i ich dziwnych wymagań :-)

To co mi się odrobinę nie podobało to prezentacje w których robienie "show" odgrywało większą rolę od samej prezentacji, ale na szczęście było ich dość niewiele. Prezentacje trwały ok. 30 minut co sprawiało, że trudno było znudzić się którąkolwiek z prezentacji.
Tak więc i organizatorom i prelegentom mogę wystawić ocenę bardzo dobrą jako uczestnik. Polecam i zapraszam za rok, może się tam spotkamy ?

Wednesday, May 13, 2009

Produkt "szyty" na miarę...

Metafora


Wiele firm właśnie tak mówi o swoich aplikacjach, idąc tym tropem zacząłem się przyglądać bliżej tej metaforze.
Chcąc być posiadaczem ręcznie uszytego garnituru/sukni klient udaje się do zakładu krawieckiego. Tłumaczy krawcowi jakiego rodzaju ma być to garnitur (ślubny, zwykły etc.). Klient wybiera kolor, fason i fakturę materiału. Krawiec może w tym wyborze pomóc, doradzić, a czasem zasugerować. Następnie mierzy on klienta i przystępuje do pracy.
Po jakimś czasie klient przychodzi na przymiarkę. Sprawdza czy krawiec zastosował się do jego wymagań, a następnie przymierza "wyrób". Krawiec jeżeli to konieczne nanosi poprawki, wykańcza drobiazgi, a następnie dostarcza gotowy produkt.

Analogia


Czytając książki na temat metodyk tworzenia oprogramowania mam wrażenie, że ta metafora jest bardzo prawdziwa. Z jednym małym ale...
Przychodząc do krawca wierzymy, że jest on specjalistą w swojej dziedzinie. Z reguły ufamy jego radą i sugestią, a co najważniejsze pozostawiamy mu szczegóły techniczne. Wybraliśmy tego szewca, a nie innego. Polecił nam go znajomy, który był zadowolony, więc i my powierzamy w jego ręce wykonanie naszego zamówienia.
W świecie tworzenia oprogramowania zaufanie do wykonawcy to towar dość mocno deficytowy. Nie chodzi o zaufanie do firmy jako solidnego partnera w interesach, ale do ludzi tworzących produkt jako fachowców. Klient bardzo często nie mówi jedynie czego oczekuje od produktu i jakie jego potrzeby ma on zaspakajać. Klient często (bardzo często/przeważnie) decyduje o wszystkim od kolorów począwszy, a na układzie formularzy skończywszy. Nie było by w tym nic złego, gdyby klient był ekspertem od danego typu aplikacji, ale najczęściej nie jest.
Właśnie z tego powodu, gdy przychodzimy do krawca nie mówimy mu jakim ściegiem ma szyć, czy w jaki sposób kroić materiał. Wybieramy co prawda fason, ale nie projektujemy każdej kieszeni i kołnierza. Dlaczego ? Bo na tym zna się lepiej krawiec, który uszył już setkę innych garniturów. Ma on dostateczną wiedzę i doświadczenie, więc prawdopodobnie zrobi to lepiej.

Klient ma zawszę rację


Klient najczęściej wie wszystko najlepiej, przecież to on będzie korzystał z tego systemu (być może "do końca życia"). Dlatego specjalista od ubezpieczeń może zaprojektować formularz, a Pani Krysia określić przepływ stron.
Dlaczego klient nie ufa fachowcom ? Dlaczego klient chce wykonywać pracę projektanta ?
Po pierwsze: "Bo może". Czy gdyby producent samochodów poprosił nas o współpracę w tworzeniu nowego modelu. Czy nie kusiło by nas, aby zrobić to auto pod siebie ? Pewnie tak i każdy z nas zrobił by to czysto subiektywnie. Subiektywnie w tym wypadku nie znaczy lepiej. Dla kogoś innego ten produkt może nie być tak intuicyjny i wygodny jak nam się wydaję. Jak często nowy model samochodu/telefonu zaskoczył nas bardzo użyteczną funkcją, której sami byśmy nie wymyślili ? Zaufajmy tym ludziom ! To twórcy dla których jakość ich dzieła jest często nie mniej ważna niż dla klienta.

Po drugie: "Bo to Pani Krysia będzie całe życie kożystała z tego produktu i to dla niej ten system".
Twierdzenie często nieprawdziwe, ponieważ kadra się zmienia, ludzie przychodzą i odchodzą, a produkt zostaje. Co więcej pewne przyzwyczajenia Pani Krysi mogą być niewspółdzielone przez inne osoby (np. nie miały styczności z poprzednim oprogramowaniem używanym w firmie).

Po trzecie: "Bo już mamy taki jeden system i nikt nie umie się nim posługiwać. Dodatkowo jest strasznie nieintuicyjny".
Trzeba sobie postawić pytanie, dlaczego ten system jest taki "zły" ? Czy osoby korzystające z niego zostały należycie przeszkolone ? Jeżeli nie, to lepszym rozwiązaniem jest zorganizowanie szkoleń dla pracowników, zamiast angażowanie ich w "projektowanie" aplikacji. Jeżeli tak, należy zapewnić użytkowników, że podczas fazy analizy ich potrzeby i sposób pracy zostaną dokładnie zgłębione i uwzględnione w projekcie aplikacji. Co więcej można konsultować pewne rozwiązania z "biznesem".

To chyba najpopularniejsze powody dla których klient staje się projektantem. Czasami trzeba po prostu zastanowić się co za nimi stoi i poprzez ich zrozumienie przekonać klienta do zmiany podejścia. Czasami jednak nie mamy wpływu na klienta i wtedy wszystko staje się kwestią zaufania, dlatego apeluje do "klientów" zaufajcie fachowcom (sprawdzajcie, nadzorujcie, audytujcie ale ufajcie...).

Tuesday, May 5, 2009

Broken Window Theory...

Teoria


Nie pamiętam już gdzie ale jakiś czas temu czytałem o "teorii rozbitej szyby". Termin ten kojarzony jest przede wszystkim z Rudolphem Giulianim burmistrzem Nowego Jorku.
Teoria ta w skrócie mówi iż jedna zbita szyba pozostawiona w budynku sprawi że będzie on dalej niszczony w dużo szybszym tempie.
Sam widziałem zastosowanie tej teorii w praktyce widując pozostawione na długie tygodnie/miesiące samochody. Gdy były "całe" nikt ich nie dewastował, wystarczyło że ktoś wybił pierwszą szybę, reflektor (i nikt go nie wymienił,nie zakleił folią szyby), a dewastacja następowała lawinowo z dnia na dzień. Milczące przyzwolenie sprawiało, że ludzie czuli się mniej odpowiedzialni, a odpowiedzialność za zniszczenie samochodu stawała się coraz bardziej rozmyta na wiele osób.


Problem


W wielu projektach w których byłem widziałem rozwiązania mało eleganckie lub wręcz sprzeczne z powszechnie przyjętymi zasadami tego rzemiosła. Gdy po krótkim dochodzeniu udawało się zlokalizować winnego ten tłumaczył się, że zrobił tak samo jak było to rozwiązane w innym miejscu. Na argument, że jest to zrobione w sposób nieprawidłowy, odpowiadał, że jemu też się to rozwiązanie nie podoba, ale przecież w innych miejscach ktoś inny też tak postąpił, więc nie wpłynie to istotnie na jakość projektu. Gdy udało się znaleźć tego kto zapoczątkował złą praktykę okazywało się, że to było rozwiązanie "tymczasowe" i "później" miało być zrobione to lepiej (lub w inny sposób tłumaczone deadline-ami). Bardzo szybko jedna zbita szyba zamieniła się w 2, potem 3 i liczba ta stale rosła. Co więcej wszyscy zaczęli narzekać na wyjątkowo niską jakość projektu, któremu "nic" już nie zaszkodzi, więc wszystkie chwyty stały się dozwolone.


Rozwiązanie ?


Sam muszę przyznać że zdarzało mi się rozwiązywać problem "łatając" coś w sposób brzydki ("skoro wszyscy tak robią"). Ale gdy ktoś zwrócił mi uwagę na pierwszą rozbita przeze mnie szybę zwykle od razu starałem się ją naprawić. Większość programistów, gdy popełnią taki błąd i zostanie im zwrócona uwaga nie jest dumna z tego faktu. Taki "winny developer" stara się jak najszybciej poprawić swój błąd/niedopatrzenie/lenistwo.
Burmistrz Giuliani zwiększył uprawnienia Policji i wypowiedział bezwzględną walkę graficiarzom, a co może zrobić architekt/lead developer/kierownik projektu ?


Myślę, że powołanie "Policji projektowej" nie jest złym pomysłem ;) Być może brzmi to śmiesznie, biurokratycznie i formalnie ale można spojrzeć na to pod innym kontem.
Policjant będzie to rola odpowiedzialna za jakość kodu. Może być nią jedna osoba lub grupa osób, może być to także funkcja "przechodnia". Policjant nie musi całymi dniami przeglądać kodu w poszukiwaniu "zbrodni". Wystarczy, że gdy przypadkiem ją zauważy nie przejdzie obok niej obojętnie. Być może przydało by się miejsce w którym takie fragmenty były by wypisywane (np. bug tracker, tablica korkowa) nawet anonimowo bez dochodzenia kto je popełnił. Osoba mając w danej chwili więcej czasu mogła by je poprawić i zdjąć z tablicy, mógłby zrobić to także sam autor widząc swoje "dzieło" na tablicy. Czy takie rozwiązanie sprawdziło by się w praktyce ? Prawdopodobnie tak, ale pewności nie mam gdyż nigdy nie widziałem jego zastosowania.
Na pewno najlepszą metodą dbania o jakoś kodu jest pisanie kody wysokiej jakości, ale jak sami widzimy różnie z tym bywa. Czasami taki błąd może być źródłem pośpiechu, niezrozumienia danego fragmentu aplikacji czy braku umiejętności. Jak pokazuje praktyka takich sytuacji uniknąć się nie da, ale to nie znaczy, że nie można z nimi walczyć.
Inną metodą przeciwdziałania są rewizje kodu. W takim podejściu każdy kawałek kodu musi zostać zaakceptowany przez innego programistę. Jest to metoda bez wątpienia bardziej skuteczna ale zarazem wymaga poświęcenia większej ilości dodatkowego czasu oraz skutecznego jej egzekwowania (np. za pomocą odpowiednich narzędzi zintegrowanych z repozytorium).